معمای ناپیچیده مقتدی صدر

نام نویسنده: سعید درویشی

سفر روز گذشته مقتدی صدر به عربستان سعودی که به دعوت ولیعهد این کشور صورت گرفته است بازتاب های گوناگونی در مجامع سیاسی داخلی و رسانه های منطقه داشته است.

سفر روز گذشته مقتدی صدر به عربستان سعودی که به دعوت ولیعهد این کشور صورت گرفته است بازتاب های گوناگونی در مجامع سیاسی داخلی و رسانه های منطقه داشته است. با جمع بندی این واکنش ها می توان آنها را این گونه دسته بندی کرد:

  • مقتدی صدر به جریان شیعه و جبهه مقاومت خیانت کرده است.
  • مقتدی صدر اختلافات خود با ایران را در فاز بین المللی دنبال می کند.
  • این حرکت دنباله یک استراتژی نوین در سیاست خارجی جدید محمد بن سلمان است

این سفر را باید ادامه سفرهای اخیر سران شناخته شده سیاسی_مذهبی شیعه عراق به عربستان دانست؛ حیدر العبادی نخست وزیر عراق، قاسم الاعرجی وزیر کشور عراق (از  اعضای سازمان بدر شاخه نظامی مجلس اعلای اسلامی) و تنی چند از فرماندهان حشد الشعبی. همچنین باید به این موارد سفر ابو دعا العیساوی معاون جهادی جریان صدری عراق را اضافه کرد.

حال با توجه به موارد بالا باید نکات زیر را متذکر شد:

  • مقتدی صدر مانند پدر و پدربزرگ خود به ولایت مطلقه فقیه در تمام عرصه ها معتقد است.
  • مقتدی صدر رگه های شدیدی از عروبیت را دارد به حدی که تز مرجعیت عربی را در مخالفت با آیت الله سیستانی مطرح و حتی خود را مقلد آیت الله حائری عراقی مقیم قم معرفی کرده است.
  • مقتدی صدر حکومت اسلامی را نهایت اندیشه سیاسی و غالب جریانات شیعه را منحرف از آرمان های اصلی و درگیر یک سکولاریسم مخفی می داند.
  • مقتدی صدر به خاطر محبوبیت بالا و همچنین سابقه مبارزاتی درخشان خاندان خود رهبری جریان شیعه عراق را سهم خود می داند و حتی می توان دلیل مخالفت وی با نیروهای نظامی عصائب، فضیلت و النجبا (همگی قبلاً از شاخه نظامی جریان صدر بودند که خود را صدری می نامند ولی رهبری مقتدی صدر را قبول ندارند و با تشکیل حشد الشعبی از جریان صدر جدا شدند) را همین روحیه بشدت مقتدر و البته خواهان قدرت رهبری دانست.

حال این خصائص شخصی و اندیشه ای را باید در کنار عواملی همچون نفوذ بعثی ها در جریان صدر، تلاش سعودی برای پیاده سازی استراتژی نوین خود در قبال عراق ( تأکید بر جنبه نژادی به جای جنبه عقیدتی و مذهبی (عربی- فارسی کردن جامعه عراق) و پسر عموی مقتدی صدر که تربیت شده انگلستان است و زمانی قرار بود نخست وزیر عراق شود گذاشت و این سفر را تحلیل کرد. بنابراین باید گفت مقتدی صدر علیرغم بنیان های سیاسی_فکری خود و بیشتر به دلیل کیش شخصیتی بلند پروازانه و اندکی آنارشیستی ندانسته در حال تکمیل پازل راهبردی عربستان در عراق (به عنوان نقطه ثقل درگیری ایران و سعودی) است. بنابراین این سفر را نباید فراتر از حد خود مهم تلقی کنیم مگر اینکه مقتدی صدر و جریان شیعه عرب گرا بخواهد برای پیاده سازی تز مرجعیت عربی_عراقی خود به دنبال شریک جدیدی باشد.

پ.ن: نباید فراموش کرد عربستان با این دیدارهای پر سر و صدا به دنبال شوی سیاسی در منطقه است تا نشان دهد که علاوه بر اهل سنت با جریانات شیعه عرب نیز روابط حسنه دارد تا بتواند خود را به عنوان رهبر اعراب فارغ از مذهب خاصی معرفی کند. این شوی سیاسی به دنبال مقابله با سیاست عملی اسلام گرایی ایران (فارغ از مذهب خاص) در منطقه است.

نوشته های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *