مشخص شدن اختلاف ها در شورای سیاست زده ی تهران

نام نویسنده: نورالدین حداد

این روزها شبح دوره اول شورای شهر تهران به خیابان بهشت بازگشته است.

این روزها شبح دوره اول شورای شهر تهران به خیابان بهشت بازگشته است. برخوردهای رادیکال احزاب مختلف جبهه غربگرایان با یکدیگر موید گذار از دوران پرده پوشی های سیاسی دارد. دیدار شب گذشته ی محسن هاشمی با رئیس دولت اصلاحات یکی از نشانه های ژرفای بحران در شورای سیاست زده است. لزوم به سلامت رساندن شورا به انتهای چهار سال از منظر حیثیت سیاسی، با توجه به اهمیت سه مسئله ی زیر برای غربگرایان در هاله ای از ابهام قرار گرفته است.

  • لیست امید در انتخابات شوراها، مولود شورای عالی سیاستگذاری اصلاحات بوده و مدافعان این روند [مخالفان استعفای نجفی]، سعی بر تنفس مجدد به جسم محتضر شورای عالی دارند.
  • رقابت دو جریان عمده شورا، موافق (کارگزاران سازندگی) و مخالف (اتحاد ملت) در خلال استعفای محمد علی نجفی و متعاقباً تأثیر گذاری جایگاه پیروز این نبرد در آینده جبهه غربگرایان.
  • واهمه از تکرار بی کفایتی های اعضای دوره نخست شورای شهر تهران در دوره ی اخیر.

عبدالله ناصری عضو شورای مشورتی رئیس دولت اصلاحات در مصاحبه با اعتماد آنلاین به بررسی مسئله ی مهم این روزهای غربگرایان پرداخته و می گوید: «تشکیل پارلمان اصلاحات به نحوه برخورد شورای شهر تهران با استعفای نجفی بستگی دارد؛ اگر اعضای شورای شهر به صورت قاطع با استعفای نجفی مخالفت کنند به نفع ادامه فعالیت شورای عالی سیاست‌گذاری است، در غیر این ‌صورت کسانی که به دنبال تشکیل پارلمان اصلاحات هستند آن را به صورت جدی‌تر و راحت‌تر دنبال می‌کنند». گسست احتمالی، در صورت پذیرش استعفای نجفی از شهرداری تهران نشان دهنده شکست تمام سیاستگذاری های هیأت مشورتی  در خصوص تشکیل شورای عالی سیاستگذاری اصلاحات خواهد بود. این تشتت می تواند در دامنه های وسیع تری به انتخابات ۱۳۹۸ و ۱۴۰۰ نیز سرایت نماید. به همین جهت عمده ی اعضای حامی محمدرضا عارف [به عنوان یکی از طراحانِ ساز و کار لیست بندی در شورای عالی] که تقریباً یک سوم شورای شهر را متشکل می شوند، جزء مخالفین اصلی استعفای نجفی می باشند.

اما با توجه به چیدمان برابری که بین دو حزب اصلی جبهه غربگرایان یعنی اتحاد ملت و کارگزاران سازندگی در شورای شهر تهران وجود دارد، تحلیل دلیل دوم بسیار مورد اهمیت قرار می گیرد. بازتاب سخنان غلامحسین کرباسچی در روزهای پایانی سال ۹۶ با این ادبیات که اصولاً «میثاق نامه وحی منزل نیست» این برداشت را به نیروهای اتحاد ملت ساطع می کند که کارگزاران با داشتن شش عضو با سابقه در شورای شهر سعی بر مجاب کردن حضور افرادی چون حسین مرعشی یا محسن هاشمی در سمت شهرداری تهران را دارند. ایجاد کمپین هایی چون نه به استعفا از سوی فعالان حزب اتحاد ملت و همچنین سخنان علی شکوری راد دبیر کل این حزب، موید این نکته است که جریان تندرو غربگرایان به سه دلیل بر ماندن نجفی اصرار دارند. نخست آن که در بازی سیاسی در برابر جریان راست اصلاحات پیروز میدان شده، دوم آن که باعث بقای شورای عالی سیاستگذاری اصلاحات شوند و نهایتا با توجه به گرایشات رادیکال شده ی نجفی پس از فتنه۸۸ و استعفا وی از حزب کارگزاران، سعی بر حفط مهره ی پرتجربه در ارکان اجرایی بالادستی را دارند.

همان زمان که ارگان رسانه‌ای حزب کارگزاران کناره‌گیری نجفی از این حزب را برجسته کرد، مشخص بود که احتمالاً کارگزارانی‌ها برای کرسی او در شهرداری هم برنامه‌ای خواهند داشت. بر کسی پوشیده نبود که گزینه مطلوب آنها از همان ابتدا محسن هاشمی بود. این نوع از کنش های سیاسی در چند روز اخیر به اوج خود رسیده و ناصری خطاب به حزب کارگزاران و تلاش های آن ها برای استعفای نجفی می گوید: «جریانی که از ابتدا مخالف حضور آقای نجفی بوده نیز باید بداند این مسأله فقط مربوط به شهردار نیست بلکه رقم زننده آینده اصلاح‌طلبان در انتخابات شوراهاست». عدم عقب نشینی دو جریان اصلی چپ و راست در میان نیروهای غربگرا باعث آن شده است که  بازگشت شبح سرگردان شورای نخست شهر تهران را از هر دوره ای نزدیک تر بدانیم.

پ.ن: با مشخص شدن لیست نهایی شورای شهر تهران در روزهای منتهی به انتخابات ۹۶ و همچنین برآیند تحلیل ها از عدم اتفاق نظر در خصوص انتخاب شهردار منتخب، تشتت وسیع در شورا و همچنین سیاست زدگی شورای شهر تهران با حضور لیست جبهه غربگرا، وضعیت امروزی بروز اختلاف ها در دوره ی پنجم ِ خود پیش بینی شده بود.

نوشته های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *