روحانی و دو راهی امنیت ملی

نام نویسنده: سعید درویشی

دو ماه آینده را باید حساس ترین روزها برای امنیت ملی کشور دانست. روزهایی که جریان غربگرا باید بین امنیت ملی و پیروزی در انتخابات یک گزینه را انتخاب کند.

دو ماه آینده را باید حساس ترین روزها برای امنیت ملی کشور دانست. روزهایی که جریان غربگرا باید بین امنیت ملی و پیروزی در انتخابات یک گزینه را انتخاب کند.

ایده مرکزی دولت روحانی را باید حل مشکلات اقتصادی با ابزار دیپلماسی برای جذب سرمایه خارجی دانست. برجام نیز دقیقا بر اساس همین ایده شکل گرفت و شعار شکست دیوار تحریم و بازگشت به شرایط اقتصادی قبل از سال ۹۰ و هجوم سرمایه گذاران به کشور را اساس تبلیغات دولت تبدیل شد.

شکست عملی برجام هم در زمینه اقتصادی( تثبیت تحریم های قبلی و تحریم های جدید هوشمند) و هم در عادی سازی روابط ایران و آمریکا( پیروزی ترامپ) سبب شده است تا طبق آخرین نظر سنجی ها ۷۵% جامعه روحانی را شکست خورده اقتصادی بدانند( آمریکن اینتر پرایز).

از سوی دیگر میتوان دلایل این شکست را سیاست آمریکا در طراحی دو زیر ساخت حقوقی تحریمی  اس دی ان لیست و تحریم چرخه دلار در دوران پسا برجام دانست که هر تلاشی را برای جذب سرمایه خارجی به شدت ضعیف و کند می کند.

بنابراین جریان غربگرا و شخص روحانی دو گزینه پیش روی دارد:

  • ادامه سیاست جذب سرمایه خارجی به هر قمیتی: یعنی به سرمایه گذار خارجی و در هر صورت آمریکا( تحریم کننده) تضمین منافع طرف مقابل را دهد. این گزینه را باید آغاز تهدیدات بسیار سهمگین امنیتی از روزنه نفوذ اقتصادی دانست. زیرا ایران باید اقداماتی چون تضمین مسدود کردن راههای انتقال ارز خارج از نظارت آمریکا بخصوص انتقال ارز مسافری و عملیات صرافی ، تضمین اجرای برنامه FATF برای ایران ، امضای کنوانسیون پالرمو، تحریم نفتی سوریه برای جلب همکاری آمریکا در انتقال ارز و … را انجام دهد که هر یک به تنهایی میتواند ضربه سنگینی به ساختار امنیت راهبردی کشور وارد کند.
  • تجدید نظر در سیاست های اقتصادی : یعنی دولت طی یک چرخش آشکار از سیاست های چهار ساله خود عدول کند. پیگیری این سیاست نیز به نوبه خود اگر در مدت باقیمانده از سوی دولت روحانی قابل اجرا باشد به معنای عقب نشینی از بسته گفتمانی خود و به تبع آن ریزش شدید بدنه اجتماعی غربگرا است که به هیچ وجه در آستانه انتخابات ، مطلوب دولتی که هر روز ریزش طرفدار دارد نیست.

بنابراین باید منتظر ماند و دید روحانی و جریان غربگرا آیا امنیت ملی را فدای انتخابات میکنند یا نه؟

پ.ن: قبلا علی طیب نیا مخفیانه FATF را امضا کرده است.

نوشته های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *