جنبش سازی؛ راهبرد نوین اصلاح طلبان

نام نویسنده: ابوالفضل صفری

شکست های پی در پی اصلاح طلبان از انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستای 1381 تا انتخابات ریاست جمهوری 1392 در کنار هزینه های طغیان علیه نظام در فتنه 88 موجب شد تا این جریان برای ادامه حیات به جریان اعتدال گرا پناه آورد.

شکست های پی در پی اصلاح طلبان از انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستای ۱۳۸۱ تا انتخابات ریاست جمهوری ۱۳۹۲ در کنار هزینه های طغیان علیه نظام در فتنه ۸۸ موجب شد تا این جریان برای ادامه حیات به جریان اعتدال گرا پناه آورد. همسویی و حمایت های دولت یازدهم از جریان اصلاح طلبی، منجر به بازسازی، گسترش فضای حیاتی به فضای رشد و تحریک بدنه اجتماعی حامی اصلاح طلبان شد. اما این بازسازی برای ورود اصلاح طلبان به ساخت قدرت و تغییر آن کافی نیست. بنابراین تا زمانی که اصلاح طلبان توان تحمیل اراده به نظام را نداشته باشند، نباید مسیرشان را از اعتدال گرایان جدا کنند. رصد مطالب مطرح شده توسط اصلاح طلبان نشان می دهد که آنها در مواجهه با نظام به تجربه های گذشته خود در دوران اصلاحات بازگشته اند. اصلاح طلبان مجدد ادعا می کنند که:

  1. نظام دارای ساختی دوگانه است؛ نیمی دمکراتیک و نیمی غیردمکراتیک و مستبد،
  2. نظام مبتلا به بحران های مختلف و متعددی است،
  3. بحران های کشور به خاطر فساد و ناکارآمدی نیمه غیردمکراتیک نظام است،
  4. حل بحران های کشور تنها با تقویت نیمه دمکراتیک و تحدید نیمه غیردمکراتیک امکان پذیر است،
  5. ایجاد جنبش های مدنی و فشار اجتماعی راه اصلاح نیمه غیردمکراتیک نظام است.

اما وضعیت فعلی اصلاح طلبان و شکاف در بدنه اجتماعی سبب شده است راهبرد” تلاقی اعتراضات سیاسی با نارضایتی اجتماعی” تبدیل به اولویت آنها شود. این راهبرد سه رویکرد مهم دارد:

  1. نظام خود عامل فسادها و بحران ها است
  2. این تلاقی توسط سمن ها صورت گرفته و نظام مورد هجمه قرار بگیرد
  3. با ایجاد هم افزایی بین اعتراض های اقتصادی با اغراض سیاسی جبهه غربگرا، نظام را به تغییر ساخت قدرت سوق دهد

پیروزی مجدد روحانی یعنی ادامه وضعیت نابسامان فعلی در کشور و این یعنی بستر سازی برای راهبرد فوق. در صورت شکست روحانی نیز اصلاح طلبان پیگیر ایجاد جنبش های به اصطلاح مدنی برای مقابله با دولت انقلابی خواهند بود.

پ.ن: اصلاح طلبان بیش از انتخابات ریاست جمهوری، به انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا را برای ایجاد، سازماندهی و شبکه سازی سمن ها نیاز دارند؛ لذا تمرکز اصلی آنها روی انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا خواهد بود.

نوشته های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *