انشقاق چهارگانه غربگرایان؛ تغییر سطح کنشگری بازیگران

نام نویسنده: نورالدین حداد

اظهارات اخیر سه تن از مسئولین رده بالای شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان [عارف،منتجب نیا و رهامی] حاکی از عمیق تر شدن شکاف درونی بین نیروهای جبهه غربگرایان و زمزمه های فراوان تکثر گرایانه در چشم انداز سیاسی انتخابات 98 و 1400 است.

اظهارات اخیر سه تن از مسئولین رده بالای شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان [عارف،منتجب نیا و رهامی] حاکی از عمیق تر شدن شکاف درونی بین نیروهای جبهه غربگرایان و زمزمه های فراوان تکثر گرایانه در چشم انداز سیاسی انتخابات ۹۸ و ۱۴۰۰ است. ملاقات محمدرضا عارف با حسن روحانی یکی از مهمترین شواهد نزاع درون سازمانی میان وفاداران به لیست نویسی اصلاح طلبان و  مخالفان آن (تحزب گرایان) در جریان غربگرایی است. از آن طرف برخی نیروهای وابسته به جریان «اعتماد ملی» که همواره در مظان کم محلی در میان دو طیف کارگزارانی و پسا دوم خردادی قرار می گرفتند، نوک پیکان حملات نیروهای بدنه را از رأس [شخص خاتمی] به اندکی ذیل تر تنزل دهند و در میان این بلوا ، وجاهت عمومی خود را بیشتر حفظ کند. سهمیه اندک آن ها در لیست شهر تهران گواه همین مطلب است. ظاهراً نظر نهایی رهامی در خصوص نحوه ی بسته شدن لیست ها و همچنین تلقی سوء استفاده از حصر در کلام برخی اصلاح طلبان نیز، حمله دو طرفه ای به شورای سیاست گذاری و دولت بوده است و از این حیث باید «در سکوت ماندن» برخی نیروهای قدیمی تر اصلاح طلبان و شانه خالی کردن حمایتی آن ها در صورت چشم پوشی حسن روحانی از اصلاحات مورد توجه قرار داد.

با توجه به شکاف های عمیق و سهم خواهی های جدید نیروهای غربگرا انتظار می رود که این جریان به سمت انشقاق چهارگانه در ماه های نزدیک به انتخابات مجلس (۹۸) سوق پیدا کنند:

  • نخستین سیاست جدی جریان غربگرا در روزهای پس از انتخابات ریاست جمهوری، جذب حداکثری برخی چهره ها از جریان اصولگرایی است. آن ها با اتصال به کد «اصولگرای معتدل» و با حضور چهره های چون ناطق نوری، علی لاریجانی،توکلی، باهنر و … سعی بر آن دارند که در انتخابات سال ۹۸ چهره ی واقعی جبهه انقلاب اسلامی را بدل به اصولگرایی معتدلی که اهل معامله روی برخی مصالح هستند بکنند. این گروه به زودی با ارتقاع سطح قدرت معکوس عمل کردن و با نیروهای اصلاح طلب وارد مناقشه خواهند شد.
  • جریان موسوم به اعتدال با حضور اکثریت نیروهای کارگزارانی و همچنین حزب اعتدال و توسعه؛ این گروه به زودی در برابر جریان یکپارچه اصلاح طلبی (شورای عالی) خواهند ایستاد و در گام اول از مدیران درون حزبی خود در پست های کلیدی وزارت، استانداری ، فرمانداری و … استفاده خواهند کرد. در سال ۹۸ انتظار حضور لیست مجزا از تصمیمات اصلاح طلبان با عناوینی چون اعتدال، حامیان روحانی، رفسنجانی و … خواهیم بود.
  • جریان متمرد از تصمیمات شورای عالی سیاستگذاری با حضور افراد شناخته شده از بدنه ی رسانه ای اصلاحات در کنار حزب اعتماد ملی، ندای ایرانیان، مردم سالاری و … یکی از اصلی ترین موافقان جریان تحزب گرایی در سیاست داخلی اصلاح طلبان هستند که در انتخابات ۹۸ خود را در گیر و دار تصمیمات شورا قرار نخواهند داد. درست همانند تجربه مشابهی که در حین دبیر کلی مهدی کروبی شکل گرفت.
  • جریان لیست گرا با اتفاق نظر مهمترین دسته اصلاح طلب (مشارکت، اتحاد) و همچنین نزدیکان عارف (امید) سعی خواهند کرد با سیبل قرار دادن هر چه بیشتر خاتمی در برابر دیگر نیروهای اصلاح طلب با گسترش جغرافیای سیاسی خود در میان عموم مردم، مطالبه قدرت را به گونه ای خواست جمعی مطرح کند تا خواست شخصی یا حزبی، این همان اهرمی است که محمد رضا عارف در آخرین سخنرانی خود به صورت تلویحی به حسن روحانی یادآور می کرد.

در آینده نه چندان دور، بجز جریان لیست گرا هیچکدام از جریان های فوق اتصال مستقیمی به خاتمی نخواهند داشت. وجود اتصالات ناقص در میان برخی اشخاص هم تنها به دلیل وزنه ی خاتمی در تصمیم نهایی است. دیکتاتوری حزبی در جریان غربگرا در سال های اخیر باعث کمرنگ تر شدن نقش خاتمی و پر رنگ تر شدن زعیم سازی نو در نسل سوم و حتی چهارم (انتخابات ۱۴۰۰) خواهد شد. از این رو باید شاهد آن بود که حسن روحانی دوباره و مانند سال ۱۳۹۲ ، دست اصلاح طلبان را از پست های مهم دولتی خالی بگذارد.

نوشته های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *