از انحراف تا اعتدال؛ تشابه راهبرد و رویکرد

نام نویسنده: صدرا گیل آبادی

رصد چند ماهه اخیر پیرامون سخنان و موضع گیری های اعضای کلیدی دو شبه جریان انحراف و اعتدال بیانگر شکل گیری یک بستر سیاسی-اجتماعی مشترک بین آنها است.

رصد چند ماهه اخیر پیرامون سخنان و موضع گیری های اعضای کلیدی دو شبه جریان انحراف و اعتدال بیانگر شکل گیری یک بستر سیاسی-اجتماعی مشترک بین آنها است. این بستر مشترک را اگر بخواهیم در یک جمله خلاصه کنیم می توان اینگونه گفت: ” اتحاد برای تداوم روحانی تا انتخابات ۱۴۰۰”

تداوم حضور روحانی به عنوان رئیس جمهور تا سال ۱۴۰۰ دارای دو اثر بلند مدت است:

  • زمینه سازی برای بازگشت مجدد انحراف: در سال ۱۴۰۰ انحراف به عنوان تنها گزینه توانا برای تغییر وضع موجود معرفی خواهد شد.
  • حذف جریان انقلاب از صحنه: با توجه به روند پاس و آبشار بین اعتدال و انحراف قطعاً ادامه این وضع به معنای تلاش آنها برای حذف جریان انقلاب از صحنه اجتماعی خواهد بود.

با بررسی مواضع این دو شبه جریان طی چند ماه گذشته می توان این اتحاد نانوشته را ردیابی کرد. لازم به ذکر است موارد زیر بین هر دو شبه جریان مشترک بوده و حتی در موارد زیادی تقویت کننده یکدیگر بوده اند:

  • حمله به سپاه، شورای نگهبان، بسیج و صدا و سیما
  • حمله به جبهه انقلاب با چاشنی محافظه کار نامیدن آنها
  • القای رد صلاحیت احتمالی روحانی و بقایی
  • تأکید بر منافع پیروزی روحانی برای ادامه حیات سیاسی خود
  • تحلیل مشترک بر جلوگیری از تغییر ساختار فعلی نظام (تحلیل هر دو شبه جریان این است که شکست روحانی و پیروزی جبهه انقلاب در انتخابات ۹۶ آغاز یک سلسله تغییرات مهم در ساختار نظام است که در نهایت سبب حذف آنها از ساختار نوین خواهد شد)

به نظر می رسد حیات هر دو شبه جریان فوق به شدت بهم وابسته است. شکست روحانی یعنی خروج بخش اعظم جبهه غربگرا از ساخت قدرت و در ضمن شکست ایده مرکزی انحراف مبنی بر اینکه آنها تنها برگه نظام برای مقابله با غربگرایان هستند . اما پیروزی روحانی یعنی تداوم وضع موجود و تبدیل شدن انحراف از بازیگر درجه ۲ به تنها گزینه موجود در سال ۱۴۰۰٫

نوشته های مرتبط

نظری بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *